Då dei såg stjerna vart dei umåteleg glade

Av: Erhard Hermansen
02/01-2014

Då Jesus var fødd i Betlehem i Judea, i kong Herodes' dagar, kom det nokre vismenn frå Austerland til Jerusalem og spurde: «Kvar er den jødekongen som no er fødd? Vi såg stjerna hans gå opp, og no er vi komne og vil hylla han.» Då kong Herodes fekk høyra det, vart han svært uroleg, og heile Jerusalem med han. Han kalla saman alle overprestane og dei skriftlærde i folket og spurde dei ut kvar Messias skulle bli fødd. «I Betlehem i Judea», svara dei, «for slik står det skrive hos profeten: Du Betlehem i Juda land, blant fyrstane i Juda er du slett ikkje den ringaste. For frå deg skal det koma ein fyrste, ein hyrding for mitt folk Israel.» Då kalla Herodes vismennene til seg i løynd og spurde dei nøye ut om kva tid stjerna hadde synt seg. Så sende han dei til Betlehem og sa: «Gå og forhøyr dykk nøye om barnet. Og når de har funne det, så sei frå til meg, så eg òg kan koma og hylla det.» Då dei hadde høyrt kva kongen hadde å seia, tok dei i veg. Og sjå, stjerna som dei hadde sett koma opp, fór føre dei heilt til ho vart ståande over staden der barnet var. Då dei såg stjerna, vart dei umåteleg glade. Dei gjekk inn i huset og fann barnet hos mora, Maria. Og dei fall på kne og hylla det. Så opna dei skrina sine og bar fram gåver til barnet: gull, røykjelse og myrra. Men Gud varsla dei i ein draum at dei ikkje måtte fara attende til Herodes, og dei tok ein annan veg heim til landet sitt.
Matteus 2.1-12


Pastor Erhard Hermansen

Jula er kontrastenes tid. Det gode forsterkes, slik også det vonde. Vi synger ”Deilig er jorden”, men glemmer at også denne salmen ble til i krigstid, men med budskap om tider som skal komme med fred over jorden.

Julens glade evangelium, at Frelseren ble født, møter sin kontrast i en maktsyk konge som frykter en rival og som etterhvert beordrer massedrap.

Kan det vonde og det gode gå hand i hand?

Thomas Kingo skrev i 1681 ”Sorgen og gleden de vandre til hope, lykke og ulykke gange på rad. Medgang og motgang hinnannen anrope, solskinn og skyer de følges og ad. Jorderiks gull er prektig muld. Himlen er ene av salighet full”.

Som i salmen ”Deilig er jorden” bærer også Kingosalmen i seg håpet om en fremtid med fred, der all sorg og smerte skal være over. Men Kingo understreker at fullstendig fred vil det ikke bli før i himmelen.

Om vismennene leser vi ”Då dei såg stjerna vart dei umåteleg glede”. Det som møtte dem var verdt den lange vandringen, ja det fylte dem med håp. Der i krybben møtte de verdens Frelser og lys, Jesus Kristus.

Ingen vet hva som møter oss i 2014, men mitt ønske for det nye året er at vi, som vismennene, ser den store stjernen, Jesus Kristus, morgenstjernen som bibelen kaller ham, og får hvile i hans løfte om å være med oss alle dager inntil verdens ende. Han som med åpne armer sier ”Kom til meg alle dere som strever og har tungt og bære og jeg vil gi dere hvile”.

Og som mennesker gjør vårt for å gjøre jorden bedre. For med våre handlinger han vi bryte ned eller bygge opp, vi kan skape sår eller forsone. Sangen ”Deilig er jorden” bærer håpets budskap. I kontrast til krig, vold og uforstand har sangen et budskap om håp for vår klode, håp for menneskene, håp om fred.

Godt nytt år!